venres, 30 de novembro de 2018

EL CUENTO DE LA CRIADA

Si la semana pasada recomendábamos un libro de poesía actual, en nuestra entrada de hoy nos acercamos a la novela de una autora totalmente consagrada como es Margaret Atwood, El cuento de la criada. Debido al éxito de la adaptación televisiva llevada a cabo por la productora Hulu y su posterior lanzamiento a nivel mundial a través de HBO, la novela se ha convertido en los últimos meses en un auténtico bestseller



La acción se sitúa en unos Estados Unidos del futuro donde un régimen totalitario ha alcanzado el poder de forma violenta; amparándose en la coartada del terrorismo islámico, unos políticos teócratas se hacen con el control y, como primera medida, suprimen la libertad de prensa y los derechos de las mujeres.


Esta trama, inquietante y oscura, que bien podría encontrarse en cualquier obra actual, pertenece en realidad a esta novela escrita por Margaret Atwood a principios de los ochenta, en la que la afamada autora canadiense anticipó con llamativa premonición una amenaza latente en el mundo de hoy.
En las palabras y actos de la protagonista, Defred, encontramos una desgarradora y tenaz lucha para defender la libertad de las mujeres, la dignidad del ser humano. 
Recomendamos desde aquí una lectura profunda de la novela y un posterior visionado de la excelente adaptación televisiva. La actriz Elisabeth Moss (Defred) nos rompe el alma con su mirada. Ojalá lo que siente solo fuera ficción pero la realidad es en muchas ocasiones tan perturbadora como la fantasía!!


xoves, 29 de novembro de 2018

ARCADAS E VOMITORIOS: UNHA CURIOSA CONFUSIÓN

Ola Artelladores de Arte!

Unha das anécdotas máis substanciosas que me proporcionaron os exames foi a daquel alumno de latín que, explicando a estrutura do anfiteatro Flavio de Roma (popularmente coñecido como Coliseo), escribiu que os vomitoria ou vomitorios (plural do latín vomitorium) eran as portas por onde saían os romanos para vomitar despois de ver a violencia en directo... Recordemos que no Coliseo morría xente de verdade, ás veces indefensos cristiáns botados ás feras (damnatos ad feras, dise en latín)... Aquilo si era un reality show, e non o lixo de certos canais de TV...

Pois non. Vai ser que non. Os vomitorios si teñen que ver con vomitar, pero co sentido metafórico ou figurado de vomitar xente, pois cando miles de personas (ata 50.000, calcúlase) saían ou entraban polas portas de acceso ás gradas producían a imaxe de portas vomitando xente... Así de doado.

Ou sexa: nin vómitos pestilentes, nin desagradables arcadas, pois estas, que tamén as hai, son as que configuran parte da estrutura do Coliseo, cos seus arcos de medio punto.

E moito ollo! Nalgúns grandes espazos de ocio -campos de fútbol por exemplo- aínda se emprega o termo vomitorio...

Para que logo digan que o latín non está presente na vida cotiá!


mércores, 28 de novembro de 2018

HIP HOP BAILE NA RÚA



O hip hop é un movemento artístico e cultural que xurdiu nos Estados Unidos a finais dos anos setenta nas comunidades afroamericanas e latinoamericanas dos barrios da cidade de Nova York (Bronx, Queens e Brooklyn).
En realidade, Hip Hop é a cultura que engloba diferentes correntes de rúa e vai moito máis alá do canto. É un medio de expresión que naceu nas rúas como resposta á situación represiva en que vivían os cidadáns confinados nunha especie de gueto moderno. De aí que as súas letras e bailes sexan provocativos e críticos coa sociedade.

Neste vídeo podemos ver, como característica principal, a expresividade dos micromovementos. Toda a coreografía medida ao milímetro. É precisa, exacta, simultánea e o seu encanto é ese control absoluto dos pequenos movementos. Os protagonistas do vídeo son Les Twins, os idénticos irmáns xemelgos Laurent Nicolas e Larry Nicolas Bourgeois. Ambos son bailaríns, coreógrafos, produtores , modelos e deseñadores. Podemos apreciar no seu baile unha incríble técnica típica deste estilo urbano, onde todo é posible.

A bailar !




martes, 27 de novembro de 2018

MERGULLANDO A CIENCIA NO MAR

Con motivo da conmemoración do 50 aniversario do Centro Oceanográfico de A Coruña, os alumnos de 1º ESO e 2º PMAR do IES Eduardo Pondal de Ponteceso, tiveron a oportunidade de visitar o buque oceanográfico Ramón Margaleff recalado en Corme o pasado 22 de novembro.
Durante a visita guiada, os alumnos marabilláronse dos aparellos, recursos e dotacións da embarcación que ten o propósito de estudar o mar, o seu aproveitamento e a súa conservación. Descubriron o laboratorio frío, onde se recollen as mostras que unha vez tratadas analízanse no laboratorio seco, a sala de informática onde se realizan tomografías do fondo oceánico e o posto de mando do buque.






luns, 26 de novembro de 2018

ARTE NAS RÚAS DE CARBALLO


Comezamos a sección de Artes Plásticas falándovos da arte urbana, e xusto o pasado xoves presentouse en Carballo un programa de difusión da súa iniciativa de arte público.
Dende o ano 2013, quen pasee polas rúas de Carballo é testemuña de como os muros antes grises da vila vanse transformando en explosións creativas que fan que todo semelle diferente, mais habitable.
Falamos do proxecto denominado “Derrubando muros con pintura” unha iniciativa do concello de Carballo que comenzou coa intervención de artistas locais en algunhas medianas de edificios. Pouco a pouco este proxecto foise internacionalizando, e dende o ano 2015 celebran o festival “Rexenera Fest”, onde artistas con renome internacional no eido da arte urbana achéganse a Carballo para
crear obras de grandes dimensións. Este proxecto, que empezou pasiño a pasiño, xa conta con mais de medio centenar de intervencións.

Agora veñen de presentar a súa nova páxina web e a edición de guías e planos localizadores con toda a información necesaria para dar un paseo pola vila transformada nunha galería de arte a ceo aberto.
Deixámosvos aquí o enlace e algunha imaxe da páxina web para que empecedes a desfrutar!



venres, 23 de novembro de 2018

MAGOSTO 2018

Un magosto para xogar, para divertirse, para saborear... niso se converteu a xornada do pasado venres 16 de novembro no noso centro! Uns atopamos o entretemento nos xogos tradicionais,outros, os máis lambóns e lambonas, catamos as sobremesas elaboradas con produtos de outono polo alumnado máis afeccionado a repostaría; e, todos puidemos comer as castañas que, como vén sendo tradicional, se asan no noso patio. Aquí vos deixamos unha pequena mostra do que foi esa mañá de magosto, bótadelle un ollo!!!

xoves, 22 de novembro de 2018

OGRA PINTA

Xa está ben de que só falemos dos ogros! E as ogras?

Supoño que xa está lido o conto de Ogra Pinta. É moi fácil de ler, tamén bastante divertido...

Por certo, fálase nel dunha cidade galega, que celebra as festas da Peregrina (páxina 13). Sabes que cidade é?

Tamén se cita no conto a un poeta galego, do Courel, que morreu xa hai algúns anos. Quen?

En breve falaremos destas e máis cousas...

Non esquezades buscar unha palabra interesante, que vos chamase a atención...

Saúdos, lectores.

mércores, 21 de novembro de 2018

AS VELLAS PEIDEIRAS DE ANTONIO FRAGUAS


Ola Artelladores!
           
Desde o equipo da Biblioteca, Dinamización Lingüística e Club de Lectura xa imos quentando motores con vistas ao Día das Letras Galegas de 2019, dedicado a Antonio Fraguas Fraguas.

É un autor completísimo, porque abordou moitos temas: xeografía, historia, etnografía, literatura popular, biografía e algúns outros…

Como aperitivo, iremos debullando algúns destes temas ao longo do curso, neste mesmo espazo.

Hoxe, para que vexades que a literatura popular non é aburrida, reproducimos estes divertidos versos, tirados da súa obra Cantigueiro de Cotobade. Imos engadirlles sempre títulos da nosa colleita, que vos parece?
            
A VELLA PEIDEIRA: ASASINATO (OU HOMICIDIO INVOLUNTARIO?) NO CURRAL

Unha vella nun curral
dun peido matou un polo,
e se non lle acuden logo
mata galiñas e todo.

(Máis que homicidio, foi un policidio)

OUTRA VELLA PEIDEIRA: ESTE ASASINATO FOI MÁIS GRAVE!

Unha vella moito vella
dun peido matou a outra;
válgate xuncas o peido
que saliches de forza.

(Si, debía de ter boa forza, abofé!)

Ata a próxima… Prometemos versos moi divertidos (máis aínda)!




DAVIDE SALVADO NA NOSA BIBLIOTECA!!!


O pasado martes 13 de novembro o alumnado de 1º ESO do noso centro mantivo un encontro co músico Davide Salvado. Esta actividade encádrase dentro do programa "O galego a miña lingua propia", campaña de divulgación lingüística promovida pola Deputación Provincial de A Coruña en colaboración co Concello de Ponteceso.


Davide Salvado ofreceu unha actuación cen por cen galega na que a voz e as percusións tradicionais toman todo o protagonismo ao mesmo tempo que explicou á nosa rapazada como comezou a súa andaina musical, como viaxou por todo o mundo e iso lle permitiu ver a universalidade da música tradicional galega.

Aquí deixámosvos un dos seus videoclips para que disfrutedes da súa música igual que nós o fixemos.




martes, 20 de novembro de 2018

NOVEMBRO É MES DE TEATRO EN PONTECESO


Nóvembro é o mes por excelencia da programación teatral no concello de Ponteceso, que este ano está a celebrar a XXV edición do seu Ciclo de Teatro. É de louvar o esforzo que fai o concello por achegar aos seus veciños e veciñas catro espectáculos de gran nivel e máxima actualidade. 

Visitan este ano o salón de actos do Edificio das Escolas tres compañías galegas, dúas delas de gran percorrido: Talía Teatro e Contraproduccións, e unha terceira que ven pisando forte: Os Naúfragos Teatro.

25 Ciclo de Teatro Ponteceso 2018

Talía Teatro presenta o  seu espectáculo do seguinte xeito na súa propia páxina web:

“Despois de ʻUbú Reiʼ e ʻOs mortos daquel veránʼ, espectáculos producidos no ano 2017, Talía Teatro enfróntase a unha nova montaxe de gran formato na que participa un elenco de oito intérpretes: Xurxo Barcala, Toño Casais, Marta Lado, María Ordóñez, Diego Rey, Marta Ríos, Artur Trillo e Dani Trillo. Diego Rey realiza a versión e asume a dirección deste espectáculo onde todo será posible, no que a mentira e a confusión serán a base do xogo e os distintos espazos mudarán á vista do espectador, para rir de todo e de todos, ata de nós mesmos. Este espectáculo conta coa axuda a produción da Axencia Galega das Artes Escénicas e Musicais.”



Contraproduccións, fálanos do seu espectáculo “Fillos do Sol” :

A cabalo entre a realidade ficcionada e a fabulación dramática, Don Eduardo, representado por César Cambeiro, xa octoxenario e comesto pola neurose dos seus últimos anos, confronta as súas dúbidas, medos e insatisfaccións creativas cun personaxe nacido da súa perturbación: Eduardo, el mesmo cando comezaba, de mozo, a súa carreira literaria e que é interpretado por Adrián Ríos. E, como contrapunto, a vida real e diaria representada por Rosa, a xove criada da pensión na que o bardo pasou a última etapa da súa vida interpretada por Alba Bermúdez.



Contraproduccións fai doblete neste festival e tamén presenta o espectáculo “Commedia”, unha revisión despois de 25 anos da obra estreada no ano 1993 “Commedia un xoguete para Goldoni”. Obra que pasaría a ser un gran logro do teatro galego,con mais de duascentas funcións. Agora, 25 anos despois, e case co mesmo equipo creativo, reinventan o espectáculo que ven interpretado por Victor Mosqueira, Marcos Orsi, Avelino González, Nuria Sanz, César Goldi e Sergio Zearreta.




E xa para tematar o ciclo o vindeiro sábado 24 de novembro teremos a oportunidade de ver “Castrapo”, un espectáculo que é a carta de presentación da compañía coruñesa de recente creación, Os Náufragos. A interpretación correrá a cargo de Gustavo del Río, Rebeca Vecino e Denis Gómez. Presentan Castrapo como a historia dun escritor galego emigrado a Madrid que volta á terra despois da morte do seu pai, con quen non mantiña moi boa relación. Nesa viaxe atoparase co seu pasado e coa necesidade de buscar as súas raíces.



Xa o sabedes, vémonos o sábado  no teatro!!


luns, 19 de novembro de 2018

A MÚSICA MEDIEVAL SEGUE DE ACTUALIDADE



Resultado de imagen de corvus corax

O medieval, máis ou menos mesturado co fantástico, está de moda : con series coma Xogo de Tronos, Vikings, Os Alicerces da Terra (baseado no best-seller de Ken Follet), The last Kingdom ou a española A Catedral do Mar; videoxogos de temática medieval: "Kingdom Come: Deliverance" ou "Skyrim". 


E na música, co estilo denominado neomedieval, que nace en centroeuropa durante os anos 70, e combina elementos pertencentes ás novas tendencias –música electrónica, rock, heavy metal, etc.– con melodías, cancións, letras y ambiente característicos do periodo medieval. A maioría adaptan e reinterpretan cancións típicas do Medievo , mesmo  empregando as linguas antigas orixinais nas que foron escritas, revitalizando instrumentos como  bombardas, cornamusas, laúdes, cornetos, organistrum, chirimías... 


Instrumentos Medievais


A partires dos anos 90, o xénero se populariza, atopando grupos con características dispares: desde Corvux Corax, coa sua reinterpretación con gaitas de Carmina Burana, a In Extremo, ca introdución da música metal , pasando por Qntal e o seu electromedieval: 



Na actualidade, existen cantidade de grupos que continúan a utilizar unha base medieval de melodías, ritmos e instrumentos de fai máis de oitocentos anos combinados con tendencias musicais actuais. Aquí vai unha pequena selección:

Prima Nocta, cunha caracterización moi coidada, recrean a época dos xograres nesta actiación de rúa:
  
            
Corvus córax , un clásico do xénero,  remusicaliza In Taberna ,un dos Carmina Burana (colección de textos dos goliardos dos séculos XII e XIII ) , traballo que forma parte dun proxecto máis amplo que titularon "Cantus Buranus". 





                          

Os suecos Apocalypse Orchestra inclúen representacións e animacións con actores, bailaríns, lume...A súa temática fai honor ao seu nome: a peste, a guerra, o sufrimento. 





Os alemáns In Extremo levan máis de dúas décadas acadando éxitos e enchendo auditorios . Moi eficaces nos directos , empregan diferentes linguas: islandés, alemán antigo, nórdico, latín ,hebreo, francés antigo e tamén español. O lume e a pirotecnia forman parte importante do espectáculo.




                                 

Nunha línea máis folk, temos aos nosos veciños portugueses Strella do Día , que devenvolven o seu repertorio a partires de compilacións como as Cantigas de Santa María, o Livre Vermell, Cantigas de Amigo, así como diferentes tempos de danza: estampidas, saltarellos, branles, ductias e outras. Nas instrumentacións combinan fídulas, gaitas e arpas celtas con instrumentos tradicionáis doutras culturas : digeridoo,  djembé, trompa tibetana...



Por  último animarvos a que exploredes na percura de músicas de diferentes épocas : a historia está chea de sons!!!


venres, 16 de novembro de 2018

THE PICTURE OF DORIAN GRAY, UNHA NOVELA CUNHA MENSAXE MOI ACORDE COS NOVOS TEMPOS.



Nun intento de dar algo de movemento aos solitarios libros da sección de literatura inglesa da nosa biblioteca, ocorréusenos recomendar a adaptación dunha das obras maestras do gran novelista e dramatugo irlandés, Oscar Wilde.
 A obra en cuestión é The Picture of Dorian Gray. Mais, por que esta novela en concreto? Porque no mundo actual no que están tan de moda aplicacións de teléfono como Instagram, onde se promove o culto ao físico e subir á web os nosos mellores retratos, o argumento desta novela non podería ser máis axeitado e revelador.

O protagonista, Dorian, cre que o único que vale a pena na vida é a beleza, o culto dos sentidos. Por iso, cando un pintor lle fai un retrato, non se lle ocorre outra cousa que desexar a xuventude e beleza eterna. Será o seu retrato, en vez do propio Dorian, o que vaia sufrindo e reflexando o paso dos anos ademais da maldade da súa alma.
Imaxinádesvos permanecer sempre tan fermosos e novos como nas instantáneas que subides a Instagram mentras ditos retratos se fan vellos e viles por vós?

Interesante, verdade? Pois se queredes saber como remata a historia animámosvos a ler a sinxela adaptación que atoparedes na sección de literatura inglesa da nosa biblioteca.
 E se vos gustan as adaptacións dos clásicos ao cine, recomendámosvos a última versión da novela levada ao cine: Dorian Gray (2009)


         

xoves, 15 de novembro de 2018

BANDA DESEÑADA EN GALEGO


Ola e benvidos a todos e a todas.
Hoxe abrimos a sección de galego do blog da biblioteca. Gustaríanos que fose un blog participativo, no que estudantes e profesores, foramos deixando a nosa pegada.
Desde aquí, animámosvos a participar con achegas persoais e suxestións sobre o que consideredes oportuno.
Para comezar direivos que acaba de saír, para aqueles amantes da banda deseñada ou cómic, a primeira banda deseñada sobre poesía galega. Aquí vos deixo a nova que saíu esta fin de semana na prensa:

A banda deseñada galega poetízase

O libro de Yolanda Castaño «O puño e a letra» estrea o cómic poético de 40 autores








                          RODRI GARCÍA
                          12/11/2018
Neste outono de choiva e vento a banda deseñada galega vólvese poética. Faino con corenta traballos nos que non hai unha historia para ser contada, unha aventura que debuxar. Só hai emocións, olladas, sentimentos íntimos que son convertidos en imaxes. «Dos nomes máis veteranos aos que irrompen con paso coraxoso no territorio da nosa banda deseñada, todos eles e elas internáronse nas letras e empuñaron os lapis para explorar novas sendas do seu propio traballo artístico. Transitaron abrindo paso polos camiños do simbólico, por carreiros máis próximos á sensorialidade, á impresión subxectiva ou ao impacto visual». Isto escribe Yolanda Castaño no limiar de O puño e a letra(Xerais). «Este libro funda en Galicia o Comic Poetry», sentenciaba Fran Alonso, director da editorial, na presentación que tivo lugar na libraría Moito Conto da Coruña. E insistía en que a poeta «tivo a feliz idea de crear este libro, unha proposta tremendamente singular», un traballo que cualificou como «atrevido, arriscado e valente que crea un novo xénero».
Os ilustradores que asistiron á presentación coincidiron á hora de valorar a idea de Yolanda Castaño en só dúas palabras: «Un reto». Para Paula Esteban, que ilustra o poema Pero eu, filla das miñas fillas…, foi «una experiencia bonita y sobrecogedora». Alberto Taracido, que leva ao cómic os versos de Beber leite, a interpretación dos versos da escritora que fan os corenta autores é «increíble. En cuanto me llegó el libro me puse a leerlo de una sentada, porque es una gozada». Confesa que o primeiro que fixo foi ver «qué sensaciones te da el poema y cómo lo plasmas».
Miguel Cuba, ilustrador de Listen and repeat: un paxaro, unha barba, contaba que a primeira sensación cando recibiu o encargo foi dun certo temor, tanto polo traballo en si como «pola xente que ía participar». Pero gustoulle o poema e para poñelo en imaxes procurou «esquecerse da linearidade do cómic», e tamén «distanciarme do texto, afastarme». Neste caso, «décheslle un final máis feliz que no poema», recoñecía Yolanda Castaño.

Papel é o título dos versos que ilustra Rubén Mariño, que facía unha chiscadela dicindo que «vendo o que lles tocou a outros tiven sorte», e insistía en que foi un reto.
A man de Xulio Carballo

«Non menos decisivo foi o guieiro dun dos meirandes exploradores da historia do cómic en Galicia, Xulio Carballo Dopico», escribe a autora falando desde proxecto. De feito, Fran Alonso anunciou que para principios de ano Xerais vai publicar un libro de Carballo sobre Os pioneiros da BD galega. Explicaba Carballo que na asignación dos poemas da escritora tiveron en conta a traxectoria da persoa á que lle pedían a ilustración; así, o titulado Calamar «estaba claro que tiña que ser para Miguelanxo Prado, moi coñecedor da temática do mar». O mesmo pasaba con Que é dor, no que pedras e grutas son protagonistas, e por iso o encargo foi para Kiko da Silva.
Un feito que salienta Carballo como exemplo do amplo abano de autores deste libro é que «está Fran Jaraba e tamén a súa filla Alicia», xunto con outros nomes propios da banda deseñada galega como son Xan López Domínguez, Xaquín Marín, Siro, David Pintor, Abraldes, David Rubín, Pepe Carreiro, Jano, Fran Bueno, Xosé Tomás… Son «polo menos tres ou catro xeracións aquí incluídas, e o que se ve é que o nivel non se perde, paréceme que ata vai mellorando. Este é un libro pioneiro, marca un inicio», remataba Carballo.
«Foi fascinante descubrir as súas interpretacións dos poemas... Hai quen interpreta, quen busca, quen enfronta, quen dá un rodeo. Cando foron chegando os traballos foi un impacto emocionante ao ver como se fixaban nos aspectos máis insospeitados», dicía Castaño. Os corenta poemas ilustrados nesta obra son dos seis libros que leva publicados nos case 25 anos da súa carreira literaria. O resultado «é unha xoia, con ese traballo exquisito de edición de Ramón Domínguez e ese deseño da cuberta de noncommon [Rai Iglesias / Iria Sobrino]».
Explicou a poeta que en España Laura Pérez Vernetti, distinguida este ano co Gran Premio do Salón do Cómic de Barcelona, é a única autora que fai cómic poético e lembrou que a idea de facer O puño e a letra xurdiu vendo, «nas viaxes que fago levando a poesía galega polo mundo», o que facían tres autoras en Italia, Gales e os Estados Unidos.
Castaño di que esta iniciativa xunta en Galicia «dúas das grandes vangardas creativas deste país: a poesía e a banda deseñada. E non podemos dicir que sexan as que teñan máis apoio comercial ou mediático». Este diálogo «fai saír a poesía da súa torre de marfil na que se di ás veces que está; eu creo que a poesía debe estar contaminada -a única contaminación coa que estou de acordo- de vida, de mundo». E remata co desexo de que esta empresa conxunta «traia novos lectores a estes versos, e poida descubrirlles, ao tempo, novos horizontes».

Esperamos  que vos gustara! Ata a próxima e... contamos con vós!😜

mércores, 14 de novembro de 2018

POESÍA Y REDES SOCIALES

Quizás las musas griegas estarían sorprendidas de encontrar tantos poetas navegando a través del ciberespacio pero el progreso y las tecnologías no entienden de tradición. Y aquí estamos con una legión de vates modernos cabalgando a través de las redes sociales. Este fenómeno se expande por la web a través de blogs, tuits, tumbrl y Youtube y cuenta con miles de seguidores y likes. Es aquí donde aparece nuestro poeta moderno, Defreds, seudónimo de José Ángel Gómez Iglesias.
Desde aquí os recomendamos una lectura de su primer libro de prosa poética, Casi sin querer: versos artesanos y sencillos para una época de vértigo.






martes, 13 de novembro de 2018

QUE MARMÓREA DECEPCIÓN!


Estimados Artelladores:

Comezamos aquí unha andaina que esperemos produza algúns froitos: contarvos de cando en vez algunha cousa interesante sobre varios temas...

A respecto da arte grega, non esquecerei a vosa cara de decepción cando vos contei que algunhas das esculturas "gregas" do temario non son máis que copias romanas marmóreas de orixinais gregos en bronce, como o Discóbolo de Mirón, un icono da cultura occidental en xeral e do deporte en particular. Pero este feito revela nidiamente unha realidade incontestable: Roma quedou prendada da arte grega ata tal punto que foi incapaz de producir algo realmente novo... en moitos campos, claro. E de aí as copias, a necesidade compulsiva de reproducir en pedra o que outros fixeran en bronce.

Por certo, empreguei a palabra "cara" porque se supón que estamos nun rexistro máis ou menos coloquial ou informal. Pero recordade que no comentario dunha obra de arte a palabra "cara" está prohibida! Os gregos non tiñan cara, senón rostro ou faciana.

Seguiremos Artellando...


luns, 12 de novembro de 2018

BAILAMOS?


Ola, para este ano temos como novidade este apartado de danza. Vai ser un espazo onde falaremos do movemento dun xeito creativo. Nesta ocasión e para que vexades o que se pode facer cunha cámara e un ordenador presentamos as pezas de Patricia Iglesias. Son coreografías cheas de cor, peluches e música alternativa. Se algún se anima podemos facer un vídeo clip...mirade o link e xa faleremos.




Performance Patricia Iglesias

venres, 9 de novembro de 2018

MATEMÁTICAS E ARTE

Matemáticas e Arte

Moitos sinten a beleza que as matemáticas teñen en si mesmas, a sinxeleza coa que modelos matemáticos representan a natureza e a nosa humanización do mundo. Outros nin o sospeitan, e coa finalidade de sorprendernos da relación entre Matemáticas e Arte, asistimos o 18/10/2018 a unha conferencia de Luis Rández na Facultade de Matemáticas da USC e aproveitamos para tamén visitar Santiago de Compostela e outras facultades do Campus Sur da Universidade.




Velaquí tendes o enlace a Ars Qubica, unha curtametraxe de animación en 3D impulsado dende o "Instituto Universitario de Investigación en Matemáticas y Aplicaciones" da Universidade de Zaragoza.

Ars qubica


Para afondar nestas curiosidades podedes mergullarvos na nosa Biblioteca coa lectura de "La proporción áurea" de Mario Livio.